Vandaag de prachtigste wolletjes bekeken op de haak- en breidagen in Zwolle. Ik heb me beheerst, niks geen grote breiprojecten opgestart, alleen maar 3 bolletjes sokkenwol die ik niet kon laten liggen, omdat ze zo mooi waren.

M’n zus, die by the way prachtige kunstwerken breit, heeft wel het een en ander gescoord en het was een lust om haar daarbij te helpen. Voldaan en redelijk uitgeput keerden wij huiswaarts, om een kostelijke zuurkoolschotel te bereiden en verorberen. En daarna moesten we toch echt het bed voor Jana gaan uitgraven, want een logé wil altijd graag ergens slapen.

Opruimen is eigenlijk niks anders dan spul verplaatsen. Meestal verplaats je dingen van plaatsen waar ze per ongeluk of door slordigheid terecht gekomen zijn, of doordat ze zijn gebruikt en daarna nog niet teruggeplaatst zijn. En als je dan gaat opruimen, dan breng je ze weer naar hun plekje. Dat plekje is met zorg gekozen. Soms in een kast of juist ergens waar het te pronk staat te wezen.

Maar in dit geval is het vooral spul dat we tijdens de verhuizing even ergens kwijt moesten. En daar is in de tussentijd nog niks aan veranderd. Ik moest het nog steeds even ergens kwijt. Maar dan nu maar op zolder? Je wilt niet weten hoe mijn zolder er nu uitziet. Of misschien ook wel, maar daar begin ik niet aan. Vandaag in ieder geval niet.

Natuurlijk heb ik nu niet alles rücksichtslos naar boven gebracht. Dat zou geen enkele zin hebben. Alle dozen zijn leeg geweest, ik heb alles door de handen gehad en een weldoordachte beslissing genomen over waar op zolder ik de boel neer zou gaan zetten. Behalve…

nijlpaardje

dit schattige nijlpaardje dat ik zomaar ergens tussen vond. Ik hou van nijlpaardjes.  Ook zal zijn ze nog zo klein.

Léia

Advertenties