Ik móet nog even iets kwijt over die plotselinge openbaring van mijn slimmigheid.

Vroeger zei ik wel eens tegen mensen dat ik ‘best wel snaps’ was.
Snaps. Als iemand iets ging uitleggen, dan begreep ik dat vrij snel. Ik was thuis ook altijd degene die de spelregels kreeg toegeschoven als we een nieuw spel hadden gekregen. Ik dacht dan dat de anderen te lui waren om dat hele verhaal te lezen en dus besteedden ze dat uit aan mij, omdat ik altijd graag wilde weten:
a. wat de bedoeling was van het spel
b. hoe het moest, en (niet onbelangrijk)
c. of iedereen wel volgens het boekje handelde.

Ik kan niet zo goed tegen onrecht en als iemand dan van plan was om vals te gaan spelen, dan kon ik in ieder geval een vinger aan de pols houden en met de spelregels zwaaien.

nog meer paniek

Misschien, denk ik nu, moest ik de spelregels we doorspitten omdat ik
a. snel kan lezen
b. de enige was die de regeltjes blijkbaar belangrijk vond, en ook
c. omdat ik best wel snaps was en dan heel snel kon uitleggen hoe het spel gespeeld moest worden.

En daarom ben ik dus uiteindelijk juf geworden…

Léia

Advertenties