Als ik op maandagavond op de tomtom naar Drachten rijd, dat stuurt het apparaat mij altijd binnenlangs naar mijn bestemming. Binnenlangs is misschien wel niet een bestaand woord (althans tot nu toe, want nu is het wel een bestaand woord, ik heb het al twee keer zien staan), maar in dit geval betekent het dat je gelijk Drachten binnenrijdt en dan via de rondweg, maar wel binnen de bebouwde kom, naar je bestemming gaat.

Ik kom dan onderweg een bord richting Heerenveen tegen, dat een compleet andere kant opwijst dan waar ik net vandaan kom. Mijn nieuwsgierigheid won het vanavond van de veiligheid van de bekende route en op de terugweg sloeg ik bij dat ANWB-bord van het vertrouwde pad af. Ik rekende erop dat ik bij het motel zou uitkomen en dan de snelweg weer op.

Niets was echter minder waar. Blijkbaar zijn ze in Drachten aan het bezuinigen op ANWB-borden (niet best, want die worden in Heerenveen gemaakt en dat soort bezuinigingen zijn dus slecht voor de lokale werkgelegenheid), of ze gaan ervan uit dat mensen toch wel een tomtom in de auto hebben; hoe het ook zij, bij de eerste de beste rotonde stond niets meer aangegeven en ging ik op de gok dus maar gewoon rechtdoor. Nee, niet dwars over de rotonde, maar aan de andere kant weer in dezelfde richting rijdend, zoiets.

Dat was vast niet goed, want ik heb nergens meer een bord gezien met Heerenveen erop. Ik meende van wel, en toen ik die kant opging had ik dan ook verwacht de snelweg weer op te rijden, maar helaas… Ik kon kiezen uit Groningen, Emmen, Zwolle en dan nog wat gaten als Ureterp, Bakkeveen of Oosterwolde, of iets dergelijks. Geen idee wat ik moest kiezen. Nee, ik wilde niet naar Groningen en richting Leeuwarden moet je ook niet hebben als je in Drachten zit. Waar is Heerenveen gebleven?! Aan de weg waarop ik reed, werd ondertussen druk gewerkt. Nee, niet toen ik erop reed, want dat was al na tienen ’s avonds, maar overdag waarschijnlijk wel, want er stonden honderden rood-witte paaltjes naast en er was maar 1 weghelft van beschikbaar voor alle richtingen. Behalve, in mijn geval, de goeie.

Er zat niks anders op: ik graaide onder de bijrijdersstoel (levensgevaarlijk onder het rijden op een opgebroken weg met tegenliggers) en prutste in het donker mijn tomtom in het aanstekersgat. Het apparaat was steenkoud, wat nog wel eens voor storingen wil zorgen, maar gelukkig deed ie het dit keer direct. Niet dat dát ook maar een sikkepitje hielp, want in eerste instantie riep het ding dat ik moest maken dat ik de andere kant op ging rijden (over een kilometertje of 4 dan misschien, want op deze weg kon ik echt niet keren), en toen het ongeveer zo ver moest zijn, bleek ik dwars door Niemandsland te toeren met mijn automobiel. Nee, deze weg mocht dan al aan herstelwerkzaamheden toe zijn; volgens mijn navigatiesysteem bestond ie nog niet eens.

verkeersbord

(Even een grapje tussendoor, ook in Heerenveen gemaakt waarschijnlijk)

Het moet in de buurt van Oosterwolde zijn geweest, toen ik plotseling op een soort van pijlvormig plankje ‘Heerenveen’ zag staan. Het pijltje wees naar rechts, ik riep luidkeels ‘Hoera’, gaf een ruk aan het stuur en scheurde een weggetje op dat het niet slecht zou doen in een wedstrijdje van slecht onderhouden fietspaden. Maar dit weggetje was dan ook al zo oud, dat zelfs mijn tomtom (die eigenlijk helemaal geen echte tomtom is, meer een tumtummetje) van het bestaan afwist. Na een flinke omweg van zeker 20 minuten herkende ik de Schoterlandseweg. Die hele lange Schoterlandseweg, die uiteindelijk ook langs Heerenveen loopt. Wat was ik blij dat ik weer iets herkende in het donker. Wat was ik blij dat ook mijn tumtum weer iets herkende in het donker. Al was ik nog het meest blij met dat pijlvormige plankjebordje…

Volgende keer ga ik toch maar gewoon weer binnenlangs. Tot ze in Drachten de borden richting Heerenveen weer op de goeie plek hebben gezet…

Léia

Advertenties