Ik hoor net op de TV een volwassen vrouw zeggen tegen Humberto: “Ja, ik heb een vriendje”.

Dat zei ik ook altijd. Je hebt vrienden en vriendinnen. En je hebt (misschien wel) een vriendje. Je vriendje is je verkering.

Dat is iets anders dan: “Ik heb een vriend”. Ik heb wel meer dan één vriend. ‘Ik heb een vriend die ontzettend goed kan tennissen’, ‘ik heb een vriend die al jaren in een Hyundai rijdt’ (nee, dat is een grapje, zulke vrienden heb ik niet), ‘mijn vriend Sipke draagt ook altijd zelfgebreide truien’.

herentrui

Of: ‘Mijn vriendje brengt elke week een bos bloemen voor me mee’, ‘mijn vriendje vindt dat ik heerlijk kan koken, maar spruitjes hoef ik hem niet voor te zetten!’. Dat is toch duidelijk?

Vreemd genoeg vinden mannen van boven de 50 het blijkbaar niet zo leuk meer om je vriendje te zijn. Dan moet je zeggen: ‘mijn partner’ (als paaartner, vreselijk woord, of pahtner, ook niks), of ‘mijn relatie’… bluh. Nou, als dat dan niet meer mag, dan zit een vriendje er voorlopig voor mij niet meer in.

Léia

Advertenties