Vanavond gaf ik weer les in Drachten. Van 7 tot 10. Best lang hoor. Het zou dus heel verstandig van mij zijn om in ieder geval voor ik om kwart over 6 de deur uitga, even wat te eten!

Maar vandaag was een hele drukke dag. Nadat ik de keuken netjes had gemaakt en nog wat opgeruimd, mijn haar gewassen en de hond uitgelaten, was het al half 11. Nog snel wat eten, want om 11 uur was mijn eerste les. Mis! Ik had het pannetje met melk nog niet op het vuur staan, of daar was de eerste studente al. Ja, nieuwe plek, dan moeten ze even zoeken en goeie studentes, zoals deze, gaan dan wat eerder van huis. Gauw thee zetten dan maar.

Half 1 dan toch die havermout nog maar even opsmikkelen die ik mijzelf als ontbijt had beloofd.
Een waslijst met klusjes; wat zal ik eerst doen? Ondertussen was het lunchtijd en dan moet je niet gaan bellen, want dan hang je uren in de wacht en krijgt waarschijnlijk toch de goeie persoon niet aan de lijn; die zit immers te eten.
Een administratief klusje dan maar, want de administratie heeft ook wat achterstand opgelopen door de verhuizing.

Daar staat ineens mijn halfdrietje op de stoep. HALF DRIE ALWEER? Ik lik nog snel een envelop dicht en de bel gaat alweer. Intakegesprek. Terwijl ik nog met moeder en dochter zit te praten, komt mijn huiswerkstudente, mét een klasgenootje. Gaan jullie maar eventjes naar de keuken. Blij dat het daar zo netjes is.

Eerste afspraak met het nieuwe meisje is gemaakt en ik heb de deur nog maar net dicht, of daar komt de moeder van mijn halfdrietje. De huiswerkmeisjes doen Uiterlijke Verzorging en we hebben even een aardig gesprekje over hoe je er zo mooi kan uitzien als deze moeder (en hoeveel tijd dat niet kost…). De meisjes hebben nog wat tips en terwijl ik alweer een moeder en dochter uitzwaai, komt mijn vriendin en nog niet zo oud-collegaatje langs. Even de meisjes uitleggen hoe je een zijde van een rechthoekige driehoek kunt uitrekenen als je een hoek weet. Sinussen en tangensen enzo.

De meisjes gaan tevreden naar huis en ik heb nog maar net m’n kont achter de koffie laten zakken, of daar staat de Ziggo-monteur op de stoep om de televisie aan te sluiten. Heb ik me verdorie toch een jaar of wat geleden een paar peperdure nieuwe kabels laten aansmeren, blijkt dat ineens helemaal nergens voor nodig. Met dat ouwe kabeltje wat er nog lag kon ik ook prima HD ontvangen!

Als ook de monteur is verdwenen en ik tussendoor nog een telefoontje met de moeder van een nieuwe ouwe leerling (ja, eentje die vorig jaar ook al is geweest en nu weer terug komt, niet eentje die al over de 30 is ofzo) heb gepleegd, heb ik nog net genoeg tijd om de les voor vanavond voor te bereiden. Maar ik was zo druk van de drukte dat ik zelfs m’n handtas ben vergeten mee te nemen. Sorry Aaltje, die euro voor de thee betaal ik je volgende week wel…

Thuisgekomen moest ik nog even aan één van de dames de deelnemerslijst en het programma mailen en de presentielijst naar het hoofdkantoor sturen (met enige aantekeningen) en het is nu precies: 0.00 uur. En ik wilde serieus nog Orzo met pompoen en spinazie gaan koken. Gelukkig had ik nog een bakje met nootjes. En morgen een herkansing…

Léia

Advertenties