Ik heb op LinkedIn ergens als vaardigheid genoteerd: Koken uit de koelkast.

Er heeft mij nog nooit iemand gevraagd: Wat bedoel je daar eigenlijk mee? Misschien heeft iedereen zo zijn eigen idee daarover, of interesseert het eigenlijk niemand. Maar vandaag voor de duidelijkheid: ik ben een ster in het koken van gerechten waarvan de ingrediënten toevallig in mijn koelkast liggen. Ik ga eens per week naar de winkel, koop wat lekkere dingen en als ik dan ga koken, trek ik de koelkast open (en vaak ook de kelderdeur), ruk er wat uit en maak daar wat lekkers van. Het liefst in 1 pan.

Maar tegenwoordig heb ik Hello Fresh. En ik heb al eens eerder gezegd dat ik dat fantastisch vind. Duidelijke recepten en álle ingrediënten in een doos. Tegenwoordig eet ik wel eens wat bijzonders, dingen die ik eerder niet maakte omdat ik het spul ervoor niet in de koelkast had liggen. Of in de kelder. Zo heb ik vandaag een allerheerlijkste curry gemaakt met bloemkool en venkel. En venkel, nee, dat ligt normaal gesproken echt nooit in mijn koelkast.
En meestal volg ik de recepten ook vrij nauwkeurig. Tenzij ik een klein onderdeeltje apart moet grillen in de oven ofzo, want dat is me te veel werk, aangezien niet alleen de bovenkant, maar ook de binnenkant van mijn oven tjokvol staan gepropt en het is nogal een klus (en een hoop rommel) om de oven gebruiksklaar te maken.

Nou had ik van Nelleke (je weet wel, van de Ohashiatsu) mais gekregen van haar tuin. Jammie! En ik had een recept liggen van Hello Fresh, hoe ik mais kon klaarmaken in roomboter. Dus dat recept zocht ik nog even op. Nou was het de vorige keer niet helemaal goed gegaan, maar misschien moet je wat meer oefenen met zo’n ingewikkeld geval.
Nou moest die maiskolf in een koekenpan met een deksel en volgens mij had ik dat de vorige keer niet gedaan, om de doodeenvoudige reden dat ik geen koekenpan heb met een deksel. Maar ik vond nu het deksel van de soeppan in de vaatwasser en die paste wel over mijn koekenpannetje heen. Dus deze keer volgens het boekje.

Plotseling hoorde ik een knal. En nog eentje. Even verwarring en direct daarna realiseerde ik me dat het popcornknallen waren, en dit keer was dat niet de bedoeling! Dus wat doe ik met mijn domme hoofd? Ik til het deksel van de koekenpan waarin de maiskolf helemaal uit haar dakje lag te gaan. PANG! Linkerpinkje heeft nu een brandwond. Twee rijen op de maiskolf aangebrand en ook de roomboter. Kalm blijven en redden wat er te redden valt.

Wat ontzettend jammer dat mijn afzuigkap nog steeds half afgebroken uit elkaar boven het gasstel hangt en dus weinig afzuigwerk meer verzet. De hele keuken stond blauw van de rook. Vroeger smeet je dan snel even wat ramen tegen elkaar open, maar tegenwoordig met die lullige roostertjes duurt het nogal even voor de rook uit je hoofd is verdwenen.

Volgende keer toch een ander recept proberen. Al smaakte die mais uiteindelijk, op die twee rijtjes na, best wel heerlijk!

Léia

Advertenties