Misschien moet ik wat meer structuur aanbrengen. Soms duurt het wel even voor ik een onderwerp heb bedacht om iets over te zeggen. Het komt niet altijd automatisch aanwaaien. Zeker niet als ik het druk heb gehad. Soms kom ik overdag wel eens iets tegen waarvan ik denk: hé, daar kan ik vanavond leuk over bloggen. En als het druk is, dan denk ik daar meestal niet over na. Vandaar.

Wat meer structuur dus.
Op maandag een mopje,
op dinsdag een denkhiereensovernaatje,
op woensdag een waaromdoenwedateigenlijk?,
op donderdag een datikdatnogmagmeemakendingetje,
op vrijdag een vergeetmenietje,
zaterdag een zeurverhaaltje en
op zondag een zie,datbedoeliknoutje.
Hmm, zou dat werkbaar zijn?

Nu is het donderdag: tijd voor een datikdatnogmagmeemakendingetje. Vandaag is dat hetzelfde als een dankbaarheidsdingetje: Vanmorgen hadden we een ontbijtnetwerkbijeenkomst van de CNCH. Ja, ik zeg het nog maar eens: fantastische club van enthousiaste ondernemers, die elkaar wel wat gunnen.

cnch+
En ik deed mijn best om mijn eigen vrolijke zelf te zijn, en dat lukt me meestal aardig, ook al is het wel akelig vroeg.

Na afloop ging ik thuis nog even de hond uitlaten en toen kreeg ik een telefoontje van een van de clubleden. Hij was bij mij op de zaak, waar ik nog niet was, om even een kopje koffie met me te drinken. En dát was nou precies waar ik ontzettend behoefte aan had. Even met iemand mijn zorgen delen. Iemand met een luisterend oor. Iemand die weet dat je het wel gaat redden, je alleen maar vraagt wat het probleem is en hoe je het wilt gaan oplossen. En ook nog aanbiedt om je te helpen als je daar behoefte aan hebt.

Dat bedoel ik. Net als je denkt dat je het allemaal alleen moet doen, komt iemand even een bakje koffie bij je drinken. Donderdag, Dat was fijn-dag.

Léia

Advertenties