Sommige dingen gaan al je hele leven lang mee. En in mijn geval is dat al bijna 60 jaar.

Clint Eastwood bijvoorbeeld. Die is geboren in 1930 (ja, hij is al 85) en de eerste keer dat Rawhide op TV was, toen was ik nog maar net geboren. Oh trouwens, toen hadden we nog helemaal geen TV. Dat was pas toen ik een jaar of 5 was.

jonge clint

In deze tijd, waarin je TV kunt kijken op je computer (met je laptop op je buik in bed), op je Ipad of je smartphone, of bijna kamerbreed op een gigantische flatscreen in je kamer, en dat je programma’s kunt stoppen en starten wanneer jij wilt, of gewoon op een later tijdstip kunt gaan bekijken, is er geen jongeling meer te vinden die zich ook nog maar enigszins kan voorstellen hoe wij vroeger TV keken. Laat staan dat we er voor moesten sparen!

Wij moesten op tijd ons bordje leeg hebben, want dan moesten we snel in bad en in de pyjama, om op tijd voor de buis klaar te zitten voor tante Hannie. Ja kinderen, vroeger werden alle programma’s nog aangekondigd door een soort van dj… Was je te laat, dan was dat vette pech, want als het begonnen was, dan kon je het nooit weer terug zien. Van sommige ‘hitseries’, zoals het originele Schaep met de 5 poten, of Ja zuster, nee zuster, of Swiebertje of Floris is zelfs geen band bewaard gebleven.

En nee, het was niet vanzelfsprekend dat er al sinds je geboorte een tv in de kamer stond en dat je op je 7e verjaardag al een Iphone cadeau kreeg.
In de tijd dat wij voor een TV (zwart-wit natuurlijk, er was nog geen kleur, laat staan HD) spaarden, hadden we een café. Voordat wij naar bed gingen, mochten we even het café in om papa welterusten te zeggen. Mijn zusje en ik, in onze schattige, door mijn moeder zelf gemaakt nachthempjes, oogsten veel complimentjes, die vaak verzilverd werden met een ijsje. Maar wij hadden onze tandjes al gepoetst, dus die ijsjes werden in de keuken door mijn moeder onmiddellijk weer in beslag genomen. En het geld ging in de TV-spaarpot.

Ja, wij moesten nog hard werken voor een TV. Natuurlijk stelden wij die exploitatie van onze schattigheid niet echt op prijs, want soms heb je liever een ijsje dan een TV die nog heel lang op zich laat wachten. Maar dat maakten we dan op zondag wel weer goed, wanneer die twee schattige engeltjes ’s morgens vroeg, als onze ouders uitsliepen, de vrieskist plunderden. Wauw, dat was nog eens lekker ijs. Magnum-kwaliteit. Vanille-ijs dat echt naar vanille smaakte en roomijs…. mmmm, jammie.
Alleen verkochten wij dat ijs uitsluitend in de zomer. Als de zomer voorbij was, werd die vrieskist verwijderd en kwamen de ijscopapiertjes, die wij tamelijk onnozel achter die kist hadden verstopt, boven water. Nou, dan zwaaide er wat.

Uiteindelijk kregen we dus een TV. Met Clint Eastwood erop. Knappe jonge kerel. En vanavond is Mystic River op TV. Een film uit 2003, die hij heeft geregisseerd. En vorig jaar, op zijn 84e, heeft hij nog de regie van ‘American Sniper’ gedaan. Is dat niet geweldig? Voorheen was Robert Redford mijn levensgenootje (die is van 1936). Die ken ik nog van The Sting en The Great Gatsby. Toen was ik 15. Robert Redford was de Brat Pitt van onze generatie.

pitt redford jong

Maar Robert Redford heeft een jaar of wat geleden zijn hele kop laten optrekken, nou dan is het niet meer zo echt allemaal.

redford opgelapt

Clint Eastwood, een ouwe cowboy, gaat al een leven lang mee. Rollin’, rollin’, rollin’, Rawhide… Yeah…

clint 86

Léia

Advertenties