Vanmorgen had ik een intakegesprek met een meisje dat graag bijles wilde om te leren rekenen. Zij is zeker niet de enige; alleen al vorig jaar heb ik zeker 5 meisjes leren rekenen. Wat deze meisjes overeen hebben is dat ze denken dat ze niet kunnen rekenen. En ik vertel ze dan, dat als iemand ze een bolletje wol geeft en twee breinaalden, met het verzoek of ze daar even een trui van willen breien, dan wordt het ook niks. Voor jongens gooi ik het meestal op een fiets. Je kunt pas breien (of fietsen) als iemand je heeft verteld hoe dat moet en nadat je een poosje flink geoefend hebt.

Deze meisjes hebben ooit wel willen leren rekenen, maar blijkbaar heeft nooit iemand het nodig gevonden om de moeite te nemen en ze uit te leggen hoe je dat doet! En dat blijkt ineens niet iets uit het verleden te zijn, toen meisjes alleen maar moeders werden, of ziekenverzorgsters, of iets anders ‘suffigs’ waarbij je niet hoefde te leren rekenen, nee….

vanmorgen kwam er een meisje voor bijles, die een derdejaars MBO-opleiding Onderwijsassistente doet op het Friesland College. Ze heeft de rekentoets gedaan en scoort op 3 van de 4 onderdelen nog lager dan 1F. Dat is het laagste niveau (einde basisschool) en voor haar opleiding is 3F waarschijnlijk noodzakelijk. Ik zou het als ouder in ieder geval wel fijn vinden als de onderwijsassistente een beetje goed kan rekenen.

Op maandagmorgen heeft ze twee uur rekenles. Maar daar heeft ze niks aan, zegt ze, want iedereen mag dan lekker doen waar ie zin in heeft en er is een docent aanwezig die eventuele vragen kan beantwoorden. Maar ja, hij kan er maar eentje tegelijk helpen en als er 20 mensen zitten met een vraag, dan is de kans dat je aan de beurt komt niet zo heel groot. En zeker niet voor mijn studente, want tegen haar heeft de docent gezegd, en schrik niet:

JOU HELP IK NIET MEER, WANT JIJ ZIT AAN JE PLAFOND. JOU KAN IK NIKS MEER LEREN. !!!

Even afgezien van het feit dat het waarschijnlijk een stuk efficiënter werkt wanneer deze docent elke les een half uurtje neemt om de stof klassikaal uit te leggen en dan de groep zelfstandig te laten werken, heb ik zeker 10 minuten met m’n bek open gezeten, volkomen verbijsterd dat een docent  (die ook nog eens haar mentor is…) zulke dingen durft te zeggen tegen de studenten. Overigens zegt dit meer over de docent dan over de student, want werkelijk, 1F dat is basisschoolniveau. Iedereen met een normaal werkend verstandelijk vermogen is in staat om op 2F-niveau te leren rekenen. Ja, daar moet je misschien even de tijd voor nemen, ja, misschien moet je even uit zien te vogelen waar het precies mis gaat, ja, misschien moet je even zoeken naar de studiemethode die het beste bij je student past en misschien ook naar de beste manier om het uit te leggen, maar een beetje docent neemt die moeite omdat hij zijn werk met liefde doet en omdat het zijn werk is om studenten verder te helpen.

Een docent die zijn studenten zonder enige scrupule de grond intrapt door te zeggen dat hij er geen energie in gaat stoppen omdat ze toch te stom zijn om nog wat te leren, die mogen ze wat mij betreft op staande voet ontslaan.
Maar dat zal wel niet, want er zijn toch al te weinig docenten en zeker op het MBO, waar allerlei willekeurige docenten worden ingezet om rekenles en ook Nederlands te geven. Het zou best kunnen dat ze zelf dus ook niet zo gemotiveerd zijn, maar om dat dan even op de studenten af te reageren…

Ik ben wel vaker geschrokken van verhalen die ik hoor over docenten en manieren van lesgeven, maar deze is de winnaar. Meteen al op de eerste dag van het nieuwe schooljaar. Wat een Klojo!

Natuurlijk is er ook een positief randje. Dit meisje gaat haar leraar eens even laten zien dat het feit dat zij (nog) niet kon rekenen niet aan haar lag… Daar ga ik hoogstpersoonlijk voor zorgen!

Léia

Advertenties