Wegens uiterst betreurenswaardige omstandigheden ben ik gisteravond niet meer in staat geweest om te bloggen. Wellicht dat ik op een ander moment mijn omstandigheden nog wel eens zal blootgeven, maar op dit moment beschaamt het mij te veel. Wel kan ik vast verklappen dat het te maken heeft met een gevoel van overbodigheid in deze kennismaatschappij.

Voorbeeldje: Ik las op facebook dat Bouke de Boer, oprichter van het NTI-NLP instituut waar ik al verscheidene fantastische trainingen heb mogen volgen, BABS zou zijn van zijn zoon en diens aanstaande vrouw. Nou wist ik dat Bouke wel eens mensen in de echt had verbonden, dus de link naar een huwelijk was snel gelegd. 123 likes en 32 reacties, waarvan de meesten een of andere meer of minder creatieve vorm waren van: Gefeliciteerd! Het was zeker: Boukes zoon ging trouwen. Maar wat is nou toch een BABS? Ik las alle reacties snel door, in de hoop dat iemand dat tussen neus en lippen zou ophelderen, maar nee. Wel was er één persoon die durfde zeggen: Gefeliciteerd, maar wat is nou toch een BABS?

Ondertussen heb ik wel geleerd dat als ik iets niet weet, ik vast niet de enige ben. Ik heb ook geleerd dat er een heleboel mensen zijn die het ook niet weten, maar die het verder een zorg zal zijn. En ik weet dat als jij het gevoel krijgt dat je de enige bent die iets niet weet, dat voelt niet fijn… Dus in eerste instantie wilde ik die persoon, die ik verder helemaal niet ken, bijvallen met een opmerking van: nou, dat zou ik nou ook zo graag willen weten. Maar ja, hoe moeilijk is dat nou eigenlijk? Ik had m’n Ipad immers in de hand! Een BABS is een Buitengewoon Ambtenaar van de Burgerlijke Stand. Ik heb het even opgezocht. Niet alleen weet ik wat de afkorting betekent, maar ik weet nu ook dat er een hele website is, waar je alles kunt lezen over de huwelijksplechtigheid en dat de enige voorwaarde om BABS te mogen zijn, is dat je een bewijs van goed gedrag moet overleggen, dan krijg je instructies en kun je ook voor slechts 1 dag beëdigd worden als BABS. Zo kun je dus, als je op tijd begint met de voorbereidingen, door ieder willekeurige persoon van onbesproken gedrag, worden getrouwd.

Dat stukje kennis vond ik wel waardevol, want wij zijn destijds getrouwd door een ambtenaar die volledig de plank missloeg met haar verhaaltje. Laten we haar er nou ook eens de schuld van geven dat het huwelijk op de klippen is gelopen…
Als er dus iemand is, waarvan je het fijn vindt dat die je huwelijk voltrekt met een liefdevol praatje, dan is die mogelijkheid er dus. Mits die persoon niet net is vrijgelaten uit het gevang.

Oké, ik ben dus lerares. Studiebegeleidster. Ik kan dingen uitleggen. Met wat voor nut? Als je iets niet weet, dan zoek je het toch gewoon even op? Tegenwoordig heb je Wifi alom of anders wel 4G. Ik ken kinderen die met smartphones rondlopen die zeker 10x zo duur zijn als die van mij, maar met die van mij kan ik ook overal het internet al op om kennis te vergaren. En mocht je niet een computer hebben, wat ik me nauwelijks kan voorstellen, want tegenwoordig is een computer al bij je studie op de basisschool een must!, dan is er toch zeker wel een Ipadje in huis, want die dingen smijten ze je tegenwoordig nog gratis achterna als je ergens stroom wilt afnemen of een driezitsbank bestelt.

Ik ben overbodig. Heel even wilde ik nog reageren op die persoon met de BABS-vraag op facebook, maar ik dacht: nee, dat staat zo betweterig en waarschijnlijk heeft allang iemand hem dat eventjes verteld, of hij heeft het inmiddels zelf ook al opgezocht. Hij heeft tenslotte facebook, dus een internetverbinding. Totaal overbodig.

Gelukkig weet ik uit ervaring dat het grootste gedeelte van de schooljeugd internet gebruikt voor heel andere dingen dan kennis vergaren. Daar hebben ze mij (in de persoon van de lerares) immers voor? Nou vooruit, tot ze in de gaten krijgen dat het internet minder breedsprakig is dan ik, wil ik ze graag helpen. Veel gezelliger ook. Toch?

Léia

Advertenties