Had ik al verteld dat ik mij in de stad heb laten verleiden door een aardige jongeman (die ik meteen graag voor mijn bedrijf wilde inhuren als promotor) om Hello Fresh te gaan proberen?

Hellofreshdoos

Ik vind het geweldig!! Elke zondag komt er iemand aan mijn deur met een doos vol verrassingen. Net Sinterklaas! Dat alleen al is zo leuk, net een blije doos. Bestaan die eigenlijk nog? Blije dozen? Of zo’n supermarktdoos waar je voor kunt sparen en als je dan eindelijk je kaart vol hebt, ga je naar huis met een doos vol spulletjes (waar dan wel de helft van in de kelder verdwijnt om een jaar of wat later bij een grote schoonmaak naar de container te worden  verwezen wegens minstens 3 jaar over datum). Of een kerstpakket. Elke week een kerstpakket. Maar dan begint de pret natuurlijk pas.

Je moet gelijk je doos uitpakken, want er zit ook vlees en meestal vis in, of room, kaas, yoghurt, spulletjes die in de koelkast bewaard moeten worden. En als je dan alles hebt opgeborgen (ik heb nu een speciaal mandje voor de uitjes en de kruidjes en de nootjes enzo), dan ga je de recepten bestuderen. Wat heb je precies waar voor nodig? Een beginnersfout (van mij in ieder geval, misschien is niet iedereen zo onnozel) is dat er ook ingrediënten bij zitten die in meerdere gerechten gebruikt worden en als je dat niet door hebt, dan sta je raar te kijken bij gerecht nummer 2…

In verband met de houdbaarheid van met name het vlees, is er een volgordesuggestie. Ik krijg een doos voor 2 personen voor 3 dagen. Dat betekent dat ik 2 dagen achter elkaar hetzelfde kan eten (hoef ik maar 1x te koken), of ik doe de helft in de vriezer, voor later een keertje. In ieder geval heb ik genoeg voor 6 dagen. Zes dagen waarin ik vrolijk naar huis ga om wat lekkers én gezonds voor mezelf klaar te maken. En de zevende dag? Nou, er is altijd nog de McDonalds, een keertje bij iemand anders eten, of mijn nieuwste hobby: soep koken.

farfalle zonder farfalle

En vandaag heb ik dag 3 meegenomen naar mijn zus. Nou is dag 3 meestal de vegetarisch dag, dus we hebben de schotel opgeleukt met een lekker sliptongetje. “Hoe heet dit gerecht?” Ja eh: Romige farfalle met knoflook, cherrytomaten en grana padano. En dan nog dekt het niet de lading. Om te beginnen is er het pastaprobleem. De farfalle had ik vervangen door witte boontjes. Eigenlijk was het: Romige witte bonen met verse knoflook, gele cherrytomaten, venkel en grana padano, met een sliptongetje. Oh ja en als garnering nog wat verse peterselie uit mijn AH kruidentuintje.

Na een week knetterhard trainen op de Wii, zit ik hier nu op het hoekje van de stoel (de hond lag er eerst, dus voor mij is er niet zoveel plek meer over) met de laptop op schoot (waar hij toch ook voor gemaakt is) en eindelijk begrijp ik waarom die toetsen zo ver naar achteren liggen op dit apparaat. De onderste helft wordt namelijk bedekt door mijn zeer goedgevulde buikje. Als daar de spatiebalk had gezeten, dan zou er waarschijnlijk meer wit dan lettertjes in deze blog staan.

Overmorgen komt er weer een nieuwe doos. Ik heb er nu al zin in!

Léia

Advertenties