Eerlijk waar, ik ben de hele dag druk bezig geweest. Ik heb al een heel blokje vertaald en dat valt waarachtig niet mee! Ik wilde nog allerlei boodschapjes doen, maar tegen de tijd dat ik zover was, waren de groothandel, het gemeentehuis, de bank en de bibliotheek al gesloten…

Geeft niet, dacht ik nog, want mijn huishoudelijke challenge hield immers in dat ik gemiddeld een uurtje per dag zou gaan poetsen? Dan morgen maar een uurtje extra.

Maar ja, toen kreeg ik een telefoontje van m’n zus. Of ik alsjeblieft bij haar thuis wilde komen werken, want die verbouwing is een enorme en voor haar buitengewoon eenzame ellende. Ze snakt naar gezelschap om in ieder geval een kopje thee mee te kunnen drinken, een hapje mee te kunnen eten, en even tegenaan te kleppen. En aangezien ik hier ook in mijn eentje bezig ben (ik leef al 4 dagen op soep, al is het dan wel hele bijzonder lekkere, zelfgemaakte soep), heb ik beloofd morgen richting Coevorden te gaan.

En nee, morgen komt er dus ook niks van schoonmaken en opruimen. Zie je nou, het is mij gewoon niet gegeven! Mensen die een keurig net huis hebben, die kunnen rustig een paar dagen uit logeren. Maar bij mij loopt er gelijk een uitdaging in de (zelfgemaakte) soep. Tenzij… ik zaterdag terugkom en de hele dag aan het werk ga!  Dat zou nog kunnen.

Eerlijk gezegd heb ik er zelf een hard hoofd in, maar vooruit: moed verloren, al verloren!
In ieder geval gaat het prima met het bloggen. Morgen dus rechtstreeks vanuit Coevorden:

Léia

Advertenties