Het is 4 juli 2015, Nederland heeft officieel last van een hittegolf. Nou kan ik absoluut niet tegen dat soort temperaturen, dus ik zat vandaag binnen, waar het redelijk koel was. In de overtuiging dat ik vandaag mijn grote uitdaging werkelijk zou aangaan. 1 juli was een mooiere datum geweest, maar toen zaten we nog midden in de verhuisperikelen van Jana, mijn zus, die toch enigszins hals-over-de-kop een huis kocht in Coevorden, dat binnen 2 weken compleet wilde verbouwen en met maar 3 mensen om haar te helpen (waarvan 2 bijna 60!) en 3 verhuizers op een snikhete dag haar hele inboedel over moest brengen.

En vandaag dus, kreeg ik mijn laptop niet aan de praat, en lag mijn boekje met wachtwoorden op de zaak… Maar ik duldde geen uitstel meer en het is me gelukt. De start van Challenge number 1.

De afgelopen 3 jaar ben ik druk, druk, druk geweest met Mevrouw Smit Studiebegeleiding en de laatste tijd heb ik het gevoel dat er iets mist. Ik heb een fantastisch beroep, maar normaal gesproken heb je ook iets als vrije tijd en dan doe je dingen die je leuk vindt. Toch? En dus ging ik de Happinez lezen en Psychologie Magazine en testjes doen en naar Tony Robbins luisteren en ik heb een plan gemaakt.

Er zijn een paar dingen die ik wil veranderen in mijn leven. De afgelopen 3 jaar heb ik niet zo regelmatig en gezond gegeten, met als gevolg een lijf waar ik helemaal niet blij mee ben. Daar moet wat aan te doen zijn. De eerste stap heb ik, min of meer per ongeluk, al gezet. Ik heb mij namelijk door zo’n aardige jongeman op straat laten verleiden tot het nemen van een Hello Fresh abonnement. En dat vind ik super. Lekkere recepten en alle ingrediënten erbij in een doos. Aan huis bezorgd. Dat neemt een heleboel hobbels van het koken weg. Koken is wel leuk, maar dan moet je wel wat in huis hebben en dus boodschappen doen en dus van tevoren bedenken wat je wilt gaan maken, en daar gaat het meestal al fout. Dan heb ik allang geen zin meer.

Maar goed eten is niet genoeg. De afgelopen tijd heb ik in ieder geval beslist niet veel gegeten en toch ben ik te dik. Er moet dus ook nog gesport worden. Of in ieder geval gewandeld. Maar als ik dan een goed wandelplan heb bedacht, zitten mijn voeten onder de blaren, val ik in de keuken met een rotklap op mijn nu uiterst pijnlijke bil en is het veel te warm. Nou duurt dat laatste in Nederland nooit erg lang, voor de blaren heb ik vanmiddag flink grote pleisters gekocht en die blauwe bil is ook maar tijdelijk. Maar… voorzichtigheid is wel geboden, want vorig jaar had ik ook zo’n goed plan en toen kreeg ik een slijmbeursontsteking in mijn heup. Ja, ik weet het, bijna 60…

En tot slot is er nog mijn huis. Aangezien ik maar weinig thuis ben, doe ik er ook niks aan. Het is een enorme puinhoop. Als ik een dagje vrij ben, dan zoek ik mijn heil meestal ergens anders, want eigenlijk heb ik maar een hekel aan die troep hier. Dat wordt dus ook een uitdaging. Maar… alles op zijn tijd. We beginnen met nummer 1.

Ik wil weer gaan schrijven. En dus: 365 dagen lang ga ik elke avond een berichtje plaatsen op mijn blog. Waarschijnlijk kortere berichtjes dan deze, maar wel consequent elke avond. Oh jee, ik zie dat het op dit moment precies 00.00 is, dus eigenlijk ben ik de eerste de beste dag al te laat. Foei. Laten we zeggen dat ik moet bloggen voor ik naar bed ga. Dan heb ik nog eventjes.

The fourth of July. Independance day. Leuke film ook. Jezelf een verplichting opleggen op Independance day. Goed plan.

Heel veel succes Léia, je kunt het!

Advertenties