Ja, je ziet het goed, hij is af!! En dat was nog niet zo’n eenvoudige klus: het viel wat anders uit dan ik had gedacht, klein denkfoutje (kon ik hem niet meer omkeren), vulkussentje paste niet helemaal, het schuifje schoot uit de rits (was natuurlijk een hergebruikte rits van aan de meter…), stramien was aan 1 kant naar binnen geflapt, vulkussentje ging stuk, maar uiteindelijk… met voor bijna 80% handwerk, is ie klaar en naar mijn zin.

En dat is maar goed ook, want vandaag kreeg ik GROEN LICHT!

Na veel gebel de afgelopen dagen, is het me gelukt om iemand op school te pakken te krijgen en die iemand heeft weer contact gehad met haar directeur en die directeur heeft haar fiat gegeven voor het aanvragen van mijn verzoek. Nu moet ze alleen nog even iemand bij het UWV te pakken zien te krijgen die haar een formulier kan toesturen, en dan is dat gepiept! Zes maanden om aan mijn bedrijf te werken, met behoud van uitkering. Joechei! De eerste maand is overigens dan al bijna om…

Gisteren hebben Nico en ik de knoop doorgehakt en besloten dat we de cruise gaan annuleren. Goddank heb ik me er nog niet uitgebreid op zitten verheugen. Nico voelt zich op het ogenblik helemaal niet zo super en we hielden er eigenlijk al rekening mee dat Mevrouw Smit wel eens heel snel aan de bak zou moeten. Dan hebben we helemaal geen tijd meer om ook nog eens uitgebreid te gaan lopen cruisen.

En met dat ik dit schrijf, leest Nico mij een mailtje voor van mijn nieuwe huurbazin. We  mogen eind van de week al in het pand, om te gaan opknappen en inrichten, dan zou in theorie de opening al op 1 september kunnen zijn! AAAAAAARGH!!!  Wat spannend wordt dit avontuur, maar zó opwindend!
Toen ik vanmiddag dat groene licht kreeg, ben ik meteen nog even langs de kringloopwinkel geweest: 5 rotanstoelen (waarvan 4 zo goed als nieuw), een wit rond salontafeltje, een schattig theemeubeltje (met een slotje erop, dus misschien is het eigenlijk wel een drankenkastje…) én een lampje in de vorm van een peer, samen voor € 90,-.
Nu heb ik alleen nog een bureau nodig. Dat wordt er misschien wel eentje van Ikea. Daar moet ik natuurlijk toch nog even heen, voor wat leuke accessoires enzo.

Vandaag heb ik me vooral nog druk gemaakt over het kussen, want dat móest eerst af. Als het kussen af was, konden we in het pand. En kijk… Nico had weinig geloof in mijn metafoor, maar toevallig is het de perfecte voorspeller geweest. Werken aan een metafoor is geloven. En ja, ik geloof er nu inderdaad in dat als je er werkelijk op vertrouwt dat iets je gaat lukken, dan gáát het je ook lukken! Ik herinner me nog het moment dat ik de zitzakken bestelde… Dat was het punt waarop ik besloot dat het ging gebeuren en nu is het zover.

Morgen wordt een hele drukke dag. Want mevrouw Smit moet nu met heel veel balletjes gaan rollen…

Leia

Advertenties